Tuesday, 3 September 2013

ဘေလာ့ဂ္ေဒး အမွတ္တရ

       31 ရက္ 8 လ က ဘေလာ့ဂ္ေဒးဆိုၿပီး FB ရပ္၀န္းမွာ အေပါင္းအသင္းတစ္စုရဲ႕ post ေလးေတြ ဟိုနားဒီနား ျပန္ဖတ္ရေတာ့ ရင္ေတြေတာင္ ခုန္လာသလို စိတ္ထဲမွာလဲ မေရာက္ျဖစ္တာ ၾကာေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္္ ရပ္၀န္းေလးေပၚ FB notes ေလးေတြကတဆင့္ ေျခခ်ခြင့္ရေတာ့ ရင္ထဲမွာ ရွိေနတဲ့ပိုးေလးက ေခါင္းျပန္ျပဴလာတယ္ … စိတ္ထဲမွာလဲ စာေတြပဲ ျပန္ေရးခ်င္သလိုလို ျဖစ္လာတယ္ … ျဖစ္တာက ခုမွ မဟုတ္ပါဘူး … ၾကားထဲမွာလဲ ခဏ ခဏ ရးခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ ေပၚလာေလ့ရွိေပမဲ့ ႀကိဳဆိုသူမဲ့ အိမ္္ေလးေပၚကို တက္ရမွာ ရြန္႔တြန္႔တြန္ ႔ျဖစ္ေနခဲ့မိတယ္ … ခုတေလာ သူမ်ားေတြရဲ႕ စာေလးေတြ ျပန္ဖတ္ရတဲ့အခ်ိန္မွ အသိတစ္ခု ျပန္၀င္လာျပန္တယ္ … ဟိုးတစ္ခ်ိန္ ဘေလာ့ဂ္ စမေရးခင္ အလုပ္အားတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း online ေပၚမွာ သတင္း ၊ ရုပ္ရွင္ ၊ သီခ်င္းက စလို႔ ဖတ္ခ်င္တဲ့ စာေတြ ၊ သိခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ မွန္သမွ်တက္ရွာရင္းနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာကို စၿပီး သတိထားမိ လာတယ္ … အဲဒီအခ်ိန္မွာကတည္းက တခ်ိဳ႕ နံမည္ရေနတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါႀကီးေတြ နံမည္ရေနတဲ့ နည္းပညာဆိုဒ္ေတြလဲ အမ်ားႀကီးေတြ႔လာရတယ္ … online ေပၚမွာပဲ ေလွ်ာက္လည္ရင္း စာလိုက္ဖတ္ရင္းနဲ႔ ကိုယ္တုိင္လဲ ဘေလာ့ဂ္ေလး စလုပ္ျဖစ္တယ္ … လုပ္ျဖစ္တာေတာင္ ကိုယ့္ဘာသာ diary ေရးသလိုပဲ ေရးေနမိတာ … ခ်ျပရေလာက္တဲ့ စာေတြလဲ မဟုတ္ေလေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွလဲ ခ်မျပျဖစ္ခဲ့ဘူး … ဒီလိုပဲ internet ဆိုတာကို 24hrs သုံးဖို႔ အဆင္ေျပတဲ့ ဆီမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ေနရာမွာ ရွိေနလို႕ အလုပ္ပင္ပန္းတဲ့အခါ၊ စိတ္ညစ္တဲ့အခါ စိတ္ေပ်ာ္တဲ့အခါ၊ ပ်င္းတဲ့အခါ၊ အထီးက်န္ ခံစားရတဲ့အခါ၊ ထြက္ေပါက္ေပးခ်င္တဲ့ အခါေတြမွာ ေရးခဲ့မိတယ္ … အဲဒီမွာ မေရးခင္ ning site ေလး တစ္ခုမွာလဲ ေရးဖူးေလရဲ႕ … ေနာက္ေတာ့ စာေတြလည္ဖတ္ရင္း ေကာမန္႔ေလးေတြ ဖတ္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ only me မဟုတ္ေတာ့ပဲ public ေပၚေရာက္လာခဲ့တယ္ … အဲလိုနဲ႔ 2009 August ထဲမွာပဲ ဘေလာ့ဂ္ေပၚ ခပ္တည္တည္ တက္လာျဖစ္ခဲ့တယ္ … စေရးတာေတြ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာ ရယ္မိတဲ့အခါလဲရွိ ၊ ရွက္မိတဲ့အခါလဲ ရွိေပါ့ … ဘယ္သူဖတ္ဖို႔ ေရးတာမဟုုတ္ပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ ေပါက္ကြဲသံစဥ္ေတြ ေရးေန ခိုက္မွာပဲ ေရးေဖၚေရးဖက္ သူငယ္ခ်င္း၊ အေပါင္း အသင္းေတြ ေရာက္လာၿပီး ေကာမန္႔ေတြ ေပးသြား စီေဘာက္စ္ ထဲေအာ္သြားနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ တရုန္းရုန္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကာလေလးက ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့သလို လြမ္းစရာလဲ ေကာင္းခဲ့တာ အမွန္ပါ … အဲဒီကာလေတြ ဆီမွာေတာ့ အလုပ္ထဲ လဲသူ႔စိတ္ ၊ အျပင္သြားလဲသူ႔စိတ္ ၊ စားလဲသူ႕စိတ္ ၊ အိပ္လဲသူ႔စိတ္ ၊ ျဖစ္တဲ့ထိေအာင္ လႊမ္းမိုးခံရဖူးတယ္ … တစ္ခါ တစ္ေလ အိပ္ယာေပၚ ေရာက္တာေတာင္ အေတြးထဲ သူေရာက္လာရင္ အိပ္ယာထ ေမ့သြားမွာစိုးလို႕ ထ ေရးတဲ့အထိ စြဲလန္းခဲ့ဖူးတယ္ … နည္းပညာဆိုဒ္ေတြ သြားၿပီး ကိုယ့္အိမ္ေလးကို အမ်ဳိးမ်ဳိး အလွွဆင္၊ ျခယ္ကာသ ရတာလဲ အေမာ … သူ႔အေပၚ ေပးခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ နဲ႔ ကိုယ္ ၊ စိတ္ ၊ ႏွလံုး သံုးပါးလံုးကိုလဲ ရႊင္ျပံဳးေက်နပ္ခဲ့ဖူးတယ္ … ဘယ္သူ႔အတြက္ မွ မဟုတ္သလို ဘာအက်ဳိးအျမတ္ အတြက္မွ မဟုတ္ပဲ ေပ်ာ္ခဲ့မိတဲ့ ေနရာေလးကို အေၾကာင္း အမ်ဳိးမ်ဳိး နဲ႔  ျမန္ မာျ ပည္  ျပန္ေရာက္သြားတာက တစ္ေၾကာင္း ၊ အိမ္ေထာင့္ တာ၀န္ေတြ ပိသြားတာက တစ္ေၾကာင္းနဲ႔ ႏႈတ္မဆက္ပဲ ခြဲခြာခဲ့ ရတယ္ … ကၽြန္မခြဲခြာၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ တစ္ခ်ဳိ႕သူေတြလဲ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္ခြာ ၊ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြလဲ သိသိသာသာ ႏႈတ္ဆက္ ၊ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြလဲ ေနျမဲအတိုင္း က်န္ရစ္နဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေပၚမွာ သိသိသာသာ ေျခာက္ကပ္ တိတ္ဆိတ္သြားၿပီး ဖဘေပၚ မွာပဲ အေပါင္းအသင္းတစ္ခ်ဳိ႕ကို ေတြြ႕ေနရတယ္ … ကိုယ့္အိမ္ေလး လြမ္းလို႔ သြားၾကည့္ရင္း ေရာက္ရင္လဲ သရဲေျခာက္မတတ္ တိတ္ဆိတ္ေနေလရဲ႕ … အဲလိုနဲ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ေရးဖို႔ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ စဥ္းစားမိေပမဲ့ အိမ္ကေလးေပၚ မေရာက္ျဖစ္တဲ့ထိ ေျခလွမ္းေတြ တုန္႔ေနခဲ့တယ္ … ဘေလာ့ဂ္စေရးကတည္းက ဘယ္သူဖတ္ဖို႔ ဆိုၿပီး ေရးခဲ့တာ မွ မဟုတ္ခဲ့ပဲ ကိုယ့္ဘာသာ ေရးခ်င္လို႔ ေရးခ်င္ရာေတြ ေရးေနခဲ့ၿပီး ဒီအတိုင္းပစ္ထားခဲ့မိတာ ကိုယ္ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ေလး ကိုယ့္ဘာသာ ၿဖိဳခ်မိသလို အေတြး ၀င္လာျပန္တယ္ … ( ဘေလာ့ဂ္ေဒးရဲ႕ လႈိင္းခတ္မႈနဲ႔ေပါ႔ … ) ♫♪♪ ♫♪ ဒီကစၿပီး …. ♫♪ ေရွ့ကိုေလ …… ♫♪♪ ♫♪ ဆက္မဆိုေတာ့ပါဘူး … မေသခ်ာေသးလို႕ :) … ဖဘမွာ 2009 ကတည္းက အေကာင့္ဖြင့္ထားေပမဲ့ မေရာက္ျဖစ္ဘူး … ဒီလိုပဲ သတင္းေလး တက္ဖတ္လိုက္ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြ ဘာေတြလုပ္ေနတယ္ဆိုတာ တက္ၾကည့္လိုက္ကလြဲလို႔ ခ်စ္ခင္ေပ်ာ္၀င္ၿပီး မသံုးျဖစ္ဘူး … ကၽြန္မရဲ႕ အခ်စ္ဦးေလာက္ မခ်စ္တာေတာ့ အေသအခ်ာပဲ :) … ဘာလို႔ဆို ကၽြန္မရဲ႕ FB Friends ထဲမွာ ဆိုရင္ စာေရးဆရာ ၊ ကဗ်ာဆရာ ၊ ပန္းခ်ီဆရာ ၊ ဓါတ္ပံုဆရာ၊ ဘေလာ့ဂ္ဂါနဲ႕ ကၽြန္မရဲ႕ အမ်ဳိးအရင္းေတြပဲ ရွိေနခဲ့တယ္ … ကၽြန္မကို သိတဲ့သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ မသိတဲ့သူပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မက add သည္ျဖစ္ေစ ၊ ကၽြန္မကို add သည္ ျဖစ္ေစ ကၽြန္မရဲ႕ friend list ထဲမွာ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ အႏုပညာသမားေတြရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြကို အလြယ္တကူ ေတြ႔ေနရတဲ့ အတြက္ ကၽြန္မ ဂုဏ္ယူမိတယ္ … ကၽြန္မ friend list ထဲမွာ ရွိတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အားလံုးက ကၽြန္မကို မသိေပမဲ့ ကၽြန္မသိတဲ့ ကၽြန္မေလးစားတဲ့ ကၽြန္မျမတ္ႏုိးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ အားလံုးဟာ ကၽြန္မရဲ႕ အခ်စ္ဦးေတြပါပဲ … ခုထိလဲ ခ်စ္ေနဆဲပါပဲ ... <3

6 comments:

Yan said...

ဘေလာ႔ဂ္ေရးသားျခင္းကုိ အရင္ကလုိပဲ ျပန္လည္ရင္ခုန္ ဆန္းသစ္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္ Sis လင္းၾကယ္စင္...

ဒိီပုိ႔စ္ေလးကုိ Blog Digest Fan Page ေလးအတြက္လည္း ယူသြားပါေၾကာင္း.... :)

ခင္မင္လ်က္

Yan.

khun said...

ဟုိတုန္းကအခ်ိန္ေတြကို သတိရတယ္...
အစ္မက သတိတရနဲ႕စာေတြေရးလို႕ ေတာ္တာေပ့ါ။
ၾကည္ျဖဴဆို ကိုယ့္အိမ္ကို ျပန္မ၀င္ၾကည့္တာေတာင္ ၾကာလွေပါ့ ... :D

ျမေသြးနီ said...

အမွန္ပဲ... ဘေလာ့ေရးေနရင္ကို ရင္ေတြခုန္ေနရတာေနာ္..

လင္းၾကယ္စင္ said...

မမ ျမေသြးနီ … <3
ညီမေလး ၾကည္ျဖဴ … <3

Anonymous said...

blog
Facebook
တစ္ခ်ိန္လံုး ငါေခါင္းစိုက္


Mae Sin

ေမာင္ဘႀကိဳင္(ခ်ဥ္ေပါင္ၿခံ) said...

ကၽြန္ေတာ္က အားမွဘေလာ႔မွာရင္ခုန္ျဖစ္ေတာ႔ တယ္ဗ်ာာာ.... အခုေတာ႔ ဖဘကုိနည္းနည္း ေလ်ာ႔ၿပီးဘေလာ႔ေတြဖက္ျပန္လွည္႔မယ္လို႔ ေတြးထားတယ္ း)